Wystarczy jedna nierówność w chodniku, otwarte drzwi zaparkowanego auta albo kierowca wyjeżdżający z bramy bez patrzenia w prawo. Przy prędkości 20 km/h i braku jakiejkolwiek konstrukcji chroniącej ciało upadek kończy się złamaniem nadgarstka, obojczyka albo urazem głowy. Wypadek na hulajnodze odszkodowanie to dziś jedno z najczęściej zadawanych pytań w sprawach drogowych, a odpowiedź jest znacznie mniej oczywista niż przy zwykłej kolizji dwóch samochodów. Powód jest prosty: hulajnoga elektryczna nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu OC, więc nie zawsze istnieje polisa, do której można się zgłosić.

W 2026 roku hulajnogi są już stałym elementem ruchu miejskiego, a przepisy obowiązujące od 2021 roku wciąż bywają nieznane zarówno kierującym, jak i poszkodowanym. W tym tekście wyjaśniamy, jaki status prawny ma osoba na hulajnodze, kto ponosi odpowiedzialność w typowych układach zdarzeń i co zrobić, gdy sprawca nie ma żadnego ubezpieczenia.

Hulajnoga w przepisach: kim jest osoba, która nią kieruje

Hulajnoga elektryczna to nie to samo co hulajnoga klasyczna

Prawo o ruchu drogowym rozróżnia dwie kategorie. Hulajnoga elektryczna jest pojazdem napędzanym elektrycznie, dwuosiowym, z kierownicą, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie ograniczonym do prędkości 20 km/h. Osoba, która nią jedzie, jest kierującym pojazdem, a nie pieszym. Hulajnoga klasyczna, napędzana siłą mięśni, zaliczana jest do urządzeń wspomagających ruch, podobnie jak rolki czy deskorolka, a jej użytkownik porusza się po chodniku lub drodze dla pieszych i jego sytuacja prawna jest zbliżona do sytuacji pieszego.

To rozróżnienie ma bezpośrednie przełożenie na pieniądze. Kierujący pojazdem podlega bowiem znacznie szerszemu katalogowi obowiązków, a naruszenie któregokolwiek z nich bywa później wykorzystywane przez ubezpieczyciela jako argument za obniżeniem świadczenia.

Obowiązki kierującego hulajnogą elektryczną

Podstawowe zasady wynikają wprost z Prawa o ruchu drogowym. Kierujący hulajnogą elektryczną korzysta w pierwszej kolejności z drogi dla rowerów lub pasa ruchu dla rowerów. Jazda po jezdni dopuszczalna jest wtedy, gdy nie ma infrastruktury rowerowej, a dopuszczalna prędkość na drodze nie przekracza 30 km/h. Poruszanie się po chodniku jest wyjątkiem i dozwolone wyłącznie wtedy, gdy brak jest drogi rowerowej, a dopuszczalna prędkość na sąsiedniej jezdni przekracza 30 km/h. Wówczas trzeba jechać z prędkością zbliżoną do prędkości pieszego, zachować szczególną ostrożność i ustępować pieszym pierwszeństwa.

Warto dodać, że przepisy nie nakładają obowiązku noszenia kasku przez dorosłego kierującego hulajnogą elektryczną. Brak kasku bywa jednak podnoszony przez ubezpieczycieli przy urazach głowy jako okoliczność zwiększająca rozmiar szkody, o czym piszemy dalej.

Zderzenie hulajnogi z samochodem: najkorzystniejszy układ dla poszkodowanego

Odpowiedzialność posiadacza auta na zasadzie ryzyka

Jeżeli kierujący hulajnogą zostaje potrącony przez samochód, zastosowanie znajduje art. 436 Kodeksu cywilnego. Samoistny posiadacz pojazdu mechanicznego odpowiada za szkodę wyrządzoną ruchem tego pojazdu na zasadzie ryzyka. Ponieważ hulajnoga elektryczna nie jest pojazdem mechanicznym, nie stosuje się tu złagodzonej reguły przewidzianej dla zderzenia dwóch pojazdów mechanicznych, gdzie odpowiedzialność opiera się na winie. To bardzo istotna różnica: poszkodowany na hulajnodze nie musi udowadniać, że kierowca zawinił.

Posiadacz pojazdu uwolni się od odpowiedzialności tylko wtedy, gdy wykaże jedną z trzech okoliczności: siłę wyższą, wyłączną winę poszkodowanego albo wyłączną winę osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. Ciężar dowodu spoczywa na nim, a nie na poszkodowanym. Roszczenie kieruje się wtedy do ubezpieczyciela OC kierowcy, dokładnie tak jak przy klasycznym odszkodowaniu z OC sprawcy.

Typowe sytuacje sporne

• wjazd hulajnogi na przejście dla pieszych bez zejścia z urządzenia,
• otwarcie drzwi zaparkowanego auta wprost pod nadjeżdżającą hulajnogę,
• wyjazd samochodu z drogi podporządkowanej lub z bramy bez ustąpienia pierwszeństwa,
• skręt w prawo z pominięciem hulajnogi jadącej drogą dla rowerów,
• cofanie na parkingu bez upewnienia się co do sytuacji za pojazdem.

Szczególnie sporny jest pierwszy przypadek. Kierujący hulajnogą, który wjeżdża na przejście dla pieszych, nie korzysta z uprawnień pieszego, bo pozostaje kierującym pojazdem. Nie przekreśla to jednak jego roszczeń, a jedynie otwiera dyskusję o przyczynieniu. Mechanizm ten działa podobnie jak w sprawach o potrącenie na pasach, z tą różnicą, że pozycja hulajnogisty jest słabsza niż pozycja pieszego.

Gdy sprawcą jest kierujący hulajnogą: problem braku OC

Odpowiedzialność osobista na zasadzie winy

Hulajnoga nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Oznacza to, że jeżeli hulajnogista potrąci pieszego na chodniku, poszkodowany nie ma polisy komunikacyjnej, do której mógłby się zgłosić. Podstawą roszczenia jest wtedy art. 415 Kodeksu cywilnego, a adresatem żądania sam sprawca, który odpowiada całym swoim majątkiem. Trzeba jednak wykazać jego winę: naruszenie zasad ostrożności, nadmierną prędkość na chodniku, jazdę pod wpływem alkoholu, korzystanie z telefonu podczas jazdy.

Nie działa tu również Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w typowym trybie znanym z wypadków samochodowych. Fundusz zaspokaja roszczenia w sytuacjach opisanych w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, które dotyczą pojazdów mechanicznych objętych obowiązkiem ubezpieczenia. Hulajnoga do tej kategorii nie należy.

Gdzie realnie szukać wypłaty

• dobrowolne ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym, które sprawca mógł wykupić samodzielnie albo które stanowi rozszerzenie polisy mieszkaniowej,
• ubezpieczenie oferowane przez operatora hulajnogi na minuty, w zakresie i na warunkach wynikających z regulaminu danej usługi,
• majątek osobisty sprawcy, dochodzony w postępowaniu sądowym i egzekucyjnym,
• obowiązek naprawienia szkody orzeczony w postępowaniu karnym, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa,
• własna polisa następstw nieszczęśliwych wypadków poszkodowanego, niezależna od odpowiedzialności sprawcy.

Warto sprawdzić, czy sprawca posiada polisę OC w życiu prywatnym, bo jest ona coraz częściej dołączana do ubezpieczeń mieszkania i wiele osób nie zdaje sobie sprawy z jej istnienia. Ogólne informacje o rynku ubezpieczeń i prawach konsumenta usług finansowych publikuje Rzecznik Finansowy.

Sprawca małoletni

Jeżeli hulajnogą kierowało dziecko, sytuacja jest odrębna. Osoba, która nie ukończyła 13 lat, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę. Roszczenie kieruje się wówczas przeciwko osobie zobowiązanej do nadzoru, czyli najczęściej rodzicom lub opiekunom, o ile nie uczynili zadość obowiązkowi nadzoru. Powyżej 13 roku życia małoletni może odpowiadać samodzielnie, jeżeli można mu przypisać winę odpowiednio do stopnia rozwoju.

Jakich świadczeń można żądać

Katalog roszczeń jest identyczny niezależnie od tego, czy sprawcą był kierowca auta, czy inny użytkownik drogi. Wynika on z art. 444 i art. 445 Kodeksu cywilnego.

• zadośćuczynienie za ból, cierpienie fizyczne i psychiczne oraz ograniczenia w życiu codziennym,
• zwrot kosztów leczenia, rehabilitacji, sprzętu ortopedycznego i dojazdów do placówek medycznych,
• zwrot utraconych dochodów za okres niezdolności do pracy,
• koszty opieki sprawowanej przez osoby bliskie,
• renta na zwiększone potrzeby lub z tytułu utraty zdolności do pracy,
• odszkodowanie za zniszczone mienie: telefon, odzież, sprzęt, okulary, sama hulajnoga.

Urazy typowe dla tego rodzaju zdarzeń to złamania nadgarstka i przedramienia przy odruchowym podparciu rękami, złamania obojczyka, urazy stawu barkowego, złamania zębów, rozległe otarcia oraz urazy czaszkowo-mózgowe. Sposób wyceny każdego z nich opisujemy w materiale o odszkodowaniu za uszczerbek na zdrowiu. Przy złamaniach kończyny górnej pomocny bywa również tekst dotyczący złamania kości promieniowej.

Kwoty w takich sprawach są mocno zróżnicowane. Przy lekkich urazach bez trwałych następstw mówi się orientacyjnie o kilku tysiącach złotych, przy złamaniach wymagających zabiegu operacyjnego o kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy, a przy poważnych urazach głowy z trwałymi następstwami o kwotach sześciocyfrowych. Są to wyłącznie orientacyjne widełki, które nie stanowią gwarancji rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie.

Terminy i przyczynienie: dwa punkty, na których najczęściej traci się pieniądze

Ile czasu ma ubezpieczyciel

Gdy sprawcą jest kierowca samochodu, obowiązuje art. 14 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Zakład ubezpieczeń wypłaca świadczenie w terminie 30 dni od zgłoszenia szkody, a w sprawach, w których wyjaśnienie okoliczności lub wysokości świadczenia w tym terminie było niemożliwe, najpóźniej w ciągu 90 dni. Część bezsporną należy wypłacić w terminie podstawowym. Roszczenia przedawniają się co do zasady po 3 latach zgodnie z art. 442[1] Kodeksu cywilnego, a jeżeli szkoda wynikła z występku, na przykład z art. 177 Kodeksu karnego, termin wynosi 20 lat od popełnienia przestępstwa.

Zarzut przyczynienia się

Art. 362 Kodeksu cywilnego pozwala obniżyć świadczenie, jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody. Przy hulajnogach ubezpieczyciele sięgają po ten przepis wyjątkowo chętnie. Najczęstsze zarzuty to jazda po chodniku wbrew warunkom dopuszczającym, przewożenie drugiej osoby, jazda po zmroku bez oświetlenia, brak kasku przy urazie głowy oraz przekroczenie dopuszczalnej prędkości. Każdy taki zarzut wymaga jednak wykazania realnego wpływu zachowania poszkodowanego na rozmiar szkody, a nie samego naruszenia przepisu. Szerzej piszemy o tym w artykule o przyczynieniu się do wypadku.

Co zrobić bezpośrednio po zdarzeniu

• wezwij policję, zwłaszcza gdy są osoby ranne, i zadbaj o sporządzenie notatki urzędowej,
• zapisz dane sprawcy, numer rejestracyjny pojazdu oraz numer polisy OC,
• zbierz dane świadków, bo w sprawach z udziałem hulajnóg zeznania bywają rozstrzygające,
• wykonaj zdjęcia miejsca zdarzenia, uszkodzeń, nawierzchni i oznakowania,
• jeżeli korzystałeś z hulajnogi na minuty, pobierz potwierdzenie przejazdu z aplikacji wraz z trasą i czasem,
• zgłoś się do lekarza nawet przy pozornie błahych dolegliwościach i zachowaj całą dokumentację,
• sprawdź, czy w okolicy działa monitoring i wystąp o zabezpieczenie nagrania.

Nagrania z kamer miejskich bywają nadpisywane w ciągu kilku, kilkunastu dni, dlatego wniosek o ich zabezpieczenie warto złożyć natychmiast. Informacje o właściwych organach i procedurach urzędowych znajdziesz na portalu gov.pl.

FAQ: najczęstsze pytania o wypadek na hulajnodze

Czy osoba na hulajnodze elektrycznej jest pieszym?

Nie. Kierujący hulajnogą elektryczną jest kierującym pojazdem i obowiązują go zasady przewidziane dla uczestników ruchu, a nie uprawnienia pieszego. Pieszym staje się dopiero wtedy, gdy zejdzie z hulajnogi i będzie ją prowadził obok siebie.

Czy hulajnoga musi mieć OC?

Nie ma takiego obowiązku, ponieważ hulajnoga elektryczna nie jest pojazdem mechanicznym objętym obowiązkowym ubezpieczeniem posiadaczy pojazdów. W praktyce oznacza to, że po wypadku spowodowanym przez hulajnogistę odpowiada on osobiście, chyba że posiada dobrowolne ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym.

Kto płaci, jeżeli wypadek spowodowała dziura w chodniku?

Odpowiedzialność ponosi zarządca drogi lub terenu, na zasadzie art. 415 Kodeksu cywilnego, o ile wykaże się zaniedbanie w utrzymaniu nawierzchni. Zarządcy zwykle posiadają polisy OC, do których kieruje się roszczenie. Kluczowe są zdjęcia ubytku ze skalą odniesienia oraz dane świadków.

Czy brak kasku pozbawia mnie odszkodowania?

Nie pozbawia. Dorosły kierujący hulajnogą nie ma ustawowego obowiązku noszenia kasku. Przy urazie głowy ubezpieczyciel może jednak podnieść zarzut przyczynienia, twierdząc, że kask ograniczyłby skutki upadku. Taki zarzut wymaga dowodu, a nie samego przypuszczenia.

Wypożyczyłem hulajnogę i uległem wypadkowi przez usterkę. Co dalej?

Jeżeli przyczyną było wadliwe działanie sprzętu, na przykład zablokowanie koła lub awaria hamulca, roszczenie można kierować do operatora usługi. Podstawą jest nienależyte wykonanie umowy albo czyn niedozwolony. Niezbędne jest szybkie zgłoszenie usterki i zachowanie potwierdzenia przejazdu z aplikacji.

Czy pasażer hulajnogi może dochodzić roszczeń?

Przewożenie pasażera jest zabronione, ale sam fakt naruszenia przepisu nie wyłącza roszczeń. Osoba przewożona może dochodzić świadczeń od kierującego hulajnogą, a przy udziale samochodu również od jego ubezpieczyciela. Należy liczyć się z istotnym zarzutem przyczynienia.

Pomoc Kancelarii Enres

Sprawy z udziałem hulajnóg są trudniejsze niż typowe sprawy komunikacyjne, bo wymagają ustalenia właściwego podmiotu odpowiedzialnego, a nierzadko także sięgnięcia po polisy, o których istnieniu strony nie wiedzą. Kancelaria Enres analizuje okoliczności zdarzenia, ustala podstawę odpowiedzialności, prowadzi korespondencję z ubezpieczycielem i reprezentuje poszkodowanych przed sądem. Jeżeli chcesz sprawdzić, jakie masz realne możliwości, skorzystaj z bezpłatnej analizy: wyceń szkodę. Doświadczenie z podobnych spraw dwukołowych opisujemy również w materiale dotyczącym wypadku motocyklisty.

Przybliżoną wartość roszczenia oszacujesz samodzielnie, korzystając z narzędzia w zakładce kalkulator odszkodowania. Jeżeli otrzymałeś już decyzję, którą uważasz za zaniżoną, zajrzyj do poradnika o odwołaniu od decyzji ubezpieczyciela.

Materiał ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny, nie stanowi porady prawnej ani opinii prawnej w indywidualnej sprawie. Podane przedziały kwotowe są orientacyjne i nie stanowią gwarancji uzyskania określonego wyniku.